Los pirates de la viesca
Yera una tarde d'avientu cuando sonó una cuerna d'un barcu...darréu escuchóse a dalguién somorguiase nel agua: el capitán emburrió a unu al agua por intentar roba-y el so colgante, que yera una formiga d'oru. De sópitu apeció Ramonín, el gatu del hermanu del capitán, que yera perintelixente y cazaba toles rates del barcu, y cuando nun taba cazando, entreteníase con una rama de lloréu o faciendo rodar una mazana qu'había nel barcu.
Más tarde, el barcu atracó nuna islla que yera toa viesca; ellí toparon munches coses: un osu navetu, un perru que se llamaba Xurde, que tocaba la trompeta, dos ximielgues: Yaiza y Sheila, a les que-yos prestaba pola vida'l quesu y unos zapatos máxicos, que cuando'l pirata los calzó, llevólos hasta una cueva onde s'escondía una gran ayalga.
Entós, dicidieron quedar a vivir ellí pa siempre...
Yaiza González Antuña, 2u A
El misteriu
Esta ye la historia d'un chaval que vivía n'Uviéu col hermanu llamáu Xurde y cola güela Yaiza, que yera bastante vieya.
Él, vivía nun quintu pisu y llamábase Ramón. Tenía síndrome de down y yera tuertu, pero con too y con eso, yera perintelixente. Tenía quince años.
Un día d'iviernu, mientres taba mui ocupáu colos deberes, l'hermanu, que taba comiendo una mazana col gatu, como s'aburría, facíalu de rabiar. Ramón marchó pa la cai cuando taba la lluna enllena nel cielu. Sentóse nun bancu y esperó hasta que saliere'l sol.
Mentanto, una banda naviegos amarráronlu al bancu y diéron-y con un cazu na cabeza y dexáronlu desmayáu alloriaú.
Lleváronlu pa Navia y encerráronlu nun garaxe. Pidieron a la familia 80.000 euros pol rescate y cuando-yos pagaron esi dineral, recibieron el cadávere del neñu, porque al final matáronlu.
Pero... garrólos la policía y arrestólos.
Iyán Vigil García González, 2u A
Un día normal
Esta ye la historia d'un fatu llamáu Xurde, que tenía una oveya, un perru llamáu Ramón y una vaca con una potente cuerna.
Un día, Xurde, diba p'an ca la güela col so hermanu Federico. Yera un día de sol. Xurde diba colos zapatos nuevos, pero ún taba mancháu de vinu. Pel camín vio un barcu amarráu a la lluna, pero entós, l'hermanu emburriólu pa que dexare de maxinar
Más tarde llegaron an ca la güela y Federico pilló'l deu cola puerta y Xurde rióse hasta que la güela lu miró col so güeyu tuertu. Pa comer dio-yos una yema de güevu y na mazana y cuntó-yos la historia de cuando'l pá fue novatu na mina.
Xurde Prieto Fernández, 2u B
Historia
Ello yera una vez un guah.e llamáu Xurde. Yera un guah.e mui pesáu y el probe, tamién yera tuertu.
Bono, el casu ye que taba nun barcu cruciando'l gran mar que tien Uviéu; darréu vio un rata, asustóse y tiró'l quesu que taba comiendo al agua, pero foi culpa del graciosu del so amigu Pablo que lu emburriare.
Xurde entamó a llorar porque yera mui fartón y el quesu prestába-y pola vida. Yera navetu y tamién-y prestaba muncho xugar col yoyó.
Yera avientu y facía munchu fríu, pero Xurde taba dicidíu a cruciar el mar.
Pablo vio una seta na comida y morrió porque yera velenosa; fuera Xurde quien-y echare'l velenu. Dempués mareóse porque bebió munchu vinu y vio un cuervu esnalando; llanzóse a por él pero cayó al agua. Quitó los zapatos pensando que diba flotar pero nun foi asina. Entós vio un gatu nalando y agarróse a él pa ver si consiguía salvase, pero tampoco. Entós metióse dientro d'un horru que taba fundíu nel mar, vio una mazana y consiguió oxíxenu, dempués garró otra mazana pero yera un oriciu y mancóse. Subió a la superficie y pudo metese nel barcu. Quedó pela nueche mirando la lluna, pero Pablo volvió d'ente los muertos y matólu.
Pero, ¿sabéis lo meyor? Que too yera un suañu y too taba nel so maxín...
Enol Rodríguez Hevia, 2u A
No hay comentarios:
Publicar un comentario